بازگشت

بلندگوهای صدای استریو

بلندگوهای استریو جداگانه

به جای استفاده از بلندگوهای گروهی، که در بالای صحنه نصب می شوند، ستفاده ا بلندگوها در اطراف صحنه مرسوم تر است. تجربه صدای استریوی واقعی فقط مربوط به خط وسط در جایی که فاصله برابری تا بلندگوهای دو طرف دارد، است. مهندسین صدا هم PAN کمی در این سیستم ها بین چپ و راست می کنند. برای شنوندگان نزدیک به یک طرف، صدای آن طرف به قدری زیاد است که تصور شنونده این است که تمام صدای صحنه از همان طرف می آید. در منیجه منطقی است که این سیستم های استریو را به صورت سیستم های تکی جداگانه ای در نظر بگیریم که صدای مربوط به طرف خود را تقریبا تا خط وسط تامین می کنند. نزدیک خط وسط به دلیل آن که سطح صدای آن ها تقریبا مشابه است، تداخل آن ها را تجربه می کند. البته تاخیر جزئی در صدای مستقیم رسیده از دو طرف وجود دارد. این تداخل در خط وسط اجتناب ناپذیر بوده و هرچه جهتوری بلندگوها کاهش می یابد، ناحیه بزرگتری را شامل می شود. تصویر بالایی در شکل زیر، نمای افقی سطح صدای مستقیم در 120Hz را برای منبع همه جهتی نمایش می دهد. در نقاط تاریک سطح صدای مستقیم بسیار کم است. این نوع تداخل همچنین الگوی جهتی همراه با sidelobeهایی تشکیل می دهد که در جهاتی غیر از محور اصلی آن ها (دقیقا در مقابل سیستم صدا) ناحیه هایی با سطوح بالا و همچنین سطوح پایین در بین آن ها شکل می گیرد. در محور مرکزی (خط وسط) صدای منابع همدوس (همفاز) و یا نزدیک به آن است. در اطراف خط مرکزی، تاخیر بین صدای منابع قابل توجه بوده و منجر به خنثی سازی می شود. با توجه به طول موج زیاد در فرکانس 120Hz، ناحیه تاریک بسیار بزرگ است، در فرکانس های بالاتر فواصل بین نقاط تاریک و روشن کاهش می یابد. جهتوری های بالاتر در فرکانس های بالا نیز به ایزولاسیون طرف چپ و راست کمک می کند. با توجه به ناحیه کوچکتر تداخل، جهت وری، تاثیرات آکوستیک روانی، مشکل تداخل در فرکانس های میانی و بالا مهم نیست. روش کاهش تفاوت در سطوح صدا در رابطه با منابع همه جهتی، سابووفرها استفاده از تعداد بیشتر آن ها در یک خط در جلوی صحنه است. اگر فاصله بین سابووفرها کمتر از λ/2 در تمام بازه های فرکانس تولیدی باشد، در این صورت سابووفرها مانند یک منبع خطی عمل می کنند و کاهش صدا در مسافت اتفاق نمی افتد. تعداد زیاد منابع که تاخیر آن ها با توجه به فاصله تنظیم شده باشد، صدایی همفاز در یک نقطه خاص خواهند داشت. چینش ساب ها در جلوی صحنه در شکل 3-4 مشخص است. با استفاده از تنظیم تاخیر در سابووفرها، می توان کارکرد ان ها را به جای خط مانند یک منحنی درآورد که مناسب شنوندگان باشد. (پرهیز از صداهای بسیار بلند و همدوس در مقابل سابووفرها و افت سطح زیاد در اطراف آنها). با کاهش سطح وابسته به فرکانس، در سابووفرهای دورتر، می توان از sidelobeهای منفی پرهیز کرد. این تکنیک که بر مبنای تاخیر و تنظیم سطح برای دستیابی به جهتوری مناسب است، delay shading نامیده می شود.

برخی بازتاب ها (ترجیحا بازتاب های اولیه) برای جلوگیری از کمبود مجموع سطح صدا (dark space) و حفظ شفافیت صدا مفید هستند. در فرکانس های پایین، الگوی امواج ایستا به جای بازتاب های گسسته بخصوص در سالن های کوچک کاربرد دارد. در شرایطی که از صدای بازتابی در افزایش توازن صدا بهره برده می شود، توازن سطح صدای مستقیم و صدای بازتابی نکته ای بسیار مهم است. 

 

میانگین (1 رای)